η ΦΩΝΗ της ΣΥΜΗΣ

ΧΕΙΡΩΝ ΕΡΓΑ ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ


ΧΕΙΡΩΝ ΕΡΓΑ
ΤΑΣΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Η καμπάνα τις παλαιότερες εποχές, δεν ήταν μόνο ένας αγγελιαφόρος χαράς ή λύπης, όπως σχεδόν διαμορφώθηκε πλέον στη σημερινή εποχή μας. Ο χτύπος της, ήταν ο παλμός της συνοικίας, της ενορίας, της πόλης.
Αυτόν περίμεναν πολλοί για να ξεκινήσουν την εργασία τους, να κάνουν διάλειμμα ή να σχολάσουν.
Ποιός θα μπορούσε να μιλήσει καλλίτερα για μια καμπάνα από το δημιουργό της;
Ο Τάσος Αναστασιάδης, που χρόνια τώρα μετουσιώνει, γνώση, εμπειρία, μεράκι, σε αυτό το δύσκολο αντικείμενο δημιουργώντας καμπάνες κάθε μεγέθους, έχει δε μεταλαμπαδεύσει αυτή την τέχνη των προγόνων του στους απογόνους του, είναι ο καταλληλότερος.
Γιατί ο ήχος που βγαίνει, είναι μυστικό, είναι αλχημεία, είναι χορδή καρδιάς, και θέλει να βάλεις τη ψυχή σου για να το πετύχεις.
Αλλιώς, θα δημιουργήσεις ένα άψυχο αντικείμενο, που ο ήχος του ξερός και άχαρος, απλά θα υποδηλώνει την ύπαρξή του.
Μένοντας λοιπόν κοντά στην εκκλησία του Αϊ Γιάννη στο Γιαλό, από μικρό παιδί, η καμπάνα του έδωσε τα πρώτα ερεθίσματα μετρώντας τους ήχους, τον τρόπο, το χρόνο, πριν ακόμα μπει στο χυτήριό τους στο Νημπορειό, για να νοιώσει την πυράδα της υψικαμίνου πλάι στον πατέρα του, να δει το λειωμένο μέταλλο να κυλά στο καλούπι για να πάρει τη μορφή του.
Και το καλούπι, εκεί είναι το νόημα. Αν δεν αφήσεις κάτι από τη ζωή σου σ΄ αυτό, θα σε παιδέψει, θα το ξαναφτιάξεις, θα το στρώσεις, κι αν κάποια στιγμή σκεφτείς πως βαρέθηκες ή ότι δεν το έκανες με την καρδιά σου αλλά μόνο με τα χέρια σου, πάλι θα χαλάσει για να προσπαθήσεις πάλι από την αρχή.
Και η στιγμή που το λειωμένο μέταλλο τρέχει σαν ρυάκι λάβας για να δώσει μορφή στη δημιουργία σου, η ένταση, και η προσοχή στο έπακρον, να γίνει σωστά, να μη στραβώσει κάτι την τελευταία στιγμή.
Όταν θα σπάσει το καλούπι για να δεις να ξεπροβάλλει αυτό που πάσχισες μέρες να του δώσεις υπόσταση, νοιώθεις, αισθάνεσαι, ότι άλλο ένα παιδί σου γεννήθηκε.
Θα το χαϊδέψεις, και το πρώτο που θα κάνεις, είναι να ακούσεις τη φωνή του.
Μόλις το ρωτήσεις, θα σου απαντήσει με τον ήχο του, και θα σκύψεις λίγο περισσότερο να ζυγιάσεις τη φωνή του.
Όταν τοποθετηθεί στο καμπαναριό, θα ακούς τη φωνή του, και θα καμαρώνεις για τη δημιουργία σου.
Μπήκε πλάι από μια καμπάνα που ήταν του πατέρα, και πιο ψηλά η άλλη του παππού, να ηχούν συγχρονισμένα γλυκόλαλα.
Την έπλασαν χέρια όπως παλιά, χωρίς μηχανήματα, αριθμούς και κομπιούτερ που εκτελούν ψυχρά εντολές.
Έχει κάτι μέσα απ’ την καρδιά σου, κάτι από την καρδιά μας. Χτυπά σαν κι εκείνη, πότε χαρούμενα και πότε λυπημένα. Κρητικός Σαράντης

04.10.2016. 08:43

Symi Photos Patitiria Books about Symi Symi Map